SM-491

„Pocz靖ek stworzenia Bo瞠go”

„Na pocz靖ku by這 S這wo [Logos] a S這wo [Logos] by這 u Boga, a Bogiem by這 ono S這wo [Logos]. To by這 na pocz靖ku u Boga. Wszystkie rzeczy przez nie si sta造, a bez niego nic si nie sta這, co si sta這”. – (Jana 1:1-3).

Pierwszym czynem tw鏎czym Jehowy odnonym do r騜nych istot, by這 S這wo. Na d逝go przed stworzeniem cz這wieka, na d逝go przed wyprowadzeniem naszej ziemi z jej stanu chaotycznego, na d逝go przedtem jak stworzeni zostali anio這wie i cherubiny, Boska moc stworzy豉 Syna na poziomie duchowym, Jehowy Pierworodnego – wspania貫go, doskona貫go, pi瘯nego – sw鎩 w豉sny obraz.

Ten chwalebny w naszym tekcie oznaczony jest jako Logos, S這wo, Pos豉nnictwo, Wyra瞠nie Bo瞠. W Starym Testamencie odnosz si do Niego symbolicznie jako do Modroci" (Przyp. Sal. 8:22-30): „Pan mi mia przy pocz靖ku drogi Swej, przed sprawami Swemi, przed wszystkiemi czasy. Tedym by豉 u Niego jako wychowaniec i by豉m ucieczk Jego, graj鉍 przed Nim na ka盥y czas”.

Pot篹ny On, uosobiony jako M鉅ro, jest pod逝g w. Paw豉, „Pierworodny wszystkich rzeczy stworzonych” (Kol. 1:15-18). Psalmista podobnie si do Niego odnosi jako do Pa雟kiego „pierworodnego, wy窺zego nad kr鏊ami ziemi” (Ps. 89:27). Jezus te Sam o Sobie m闚i jako o tym, co mia przedludzkie istnienie, powiadaj鉍: „Pierwej ni Abraham by, Jam jest” (Jana 8:1,23,58). Uwielbiony, wniebowst雷iony Chrystus w wizji Apokaliptycznej oznajmi t sam prawd, 瞠 On by: „Pocz靖kiem stworzenia Bo瞠go”. (Obj. 3:14). I znowu owiadczy: „Jam jest on pierwszy i ostatni”. – (Obj. 1:17; Obj. 2:8).

Wszystkie te Pisma w pe軟i podtrzymuj twierdzenie naszego tekstu, 瞠 Ten, kt鏎y sta si Odkupicielem wiata by na d逝go przedtem, pierwszym Synem Bo篡m. Zajmowa On pierwsze miejsce nie tylko co do starsze雟twa, ale tak瞠 czci, godnoci i stanowiska, ponad wszystkich innych syn闚 Bo篡ch, z kt鏎ych ani jeden nie by jako On bezporednim Stworzeniem Jehowy. „Bo wszystkie rzeczy sta造 si przez Logos, a bez Niego nic si nie, sta這 co si sta這”. Nie by Stw鏎c w pierwszorz璠nym znaczeniu s這wa, ale w znaczeniu drugorz璠nym. By on zast瘼czym porednikiem Jehowy we wszystkim Jego nast瘼nym dziele tw鏎czym. Tak by On nie tylko Pierworodnym wszystkich rzeczy stworzonych, ale, indywidualnie, by On tak瞠 ostatnim Jehowy stworzeniem. Z tym zgadzaj si s這wa w. Paw豉: „Wszystko z Ojca i wszystko przez Syna”.

Rzecz wiadoma, i wielu nie zdo豉這 oceni nie tylko Boskiej osobowoci Jehowy, ale tak瞠 wielkoci Jego, kt鏎y jest zwany „Synem Bo篡m”.

W CIEMNYCH WIEKACH.

By czas, kiedy lud Bo篡 nie posiada Biblii w swoim w豉snym j瞛yku, kiedy zdolno czytania jej by豉 bardzo ograniczona i kiedy nikt nie posiada tak wspania造ch Biblii (z odnonikami i konkordansami), jakie s dzisiaj powszechne. Nie powinno wi璚 nas dziwi, i w owych dawnych czasach b喚dy wkrada造 si w tradycyjn wiar Kocio豉. 砰dzi utrzymywali, 瞠 Jezus z Nazaretu by samozwa鎍em i 瞠 Jego pot篹ne dzie豉 by造 wykonane pod wp造wem upad貫go anio豉, Belzebuba. Czy mamy si dziwi temu, i w zapale dyskusji niekt鏎zy z wyznawc闚 Jezusa g這sili o Nim przesad w swych zabiegach o zwalczenie teorii, kt鏎a z Mesjasza czyni豉 zwyk貫go grzesznego cz這wieka?

Nie dziwi nas przeto, 瞠 w pocz靖ku trzeciego stulecia wyg豉szano twierdzenia w imieniu Chrystusa i Aposto堯w, do kt鏎ych ani On ani oni nigdy nikogo nie upowa積iali. Aposto oznajmia, 瞠 On by „Synem Bo篡m z moc” i 瞠 by On „wi皻y, niewinny, niepokalany i od章czony od grzesznik闚” (砰d. 7:26). Mistrz sam owiadczy: „Ojciec M鎩 wi瘯szy jest ni Ja”. „Bom nie zst雷i z Nieba, i瘺ym czyni wol Moj, ale wol Ojca, kt鏎y Mi pos豉”. „Abym czyni wol Twoj, Bo瞠 M鎩! pragn, albowiem Zakon Tw鎩 jest w porodku wn皻rznoci moich”. – (Jana 14:28; Jana 6:38; Psalm 40:9).

Prawda, owiadczy On tak瞠: „Ja i Ojciec jedno jestemy”; ale pokaza On, na czym ta jedno polega豉 – 瞠 by豉 to jedno woli, jedno zamys逝, jedno pracy. Z tej racji, 瞠 w pe軟i podda on Swoj wol woli Ojca i uczyni wol Ojca Swoj w豉sn, st鉅 byli jedno. – (Jana. 5:19-23; Jana 10:30).

Mistrz gdzieindziej tak瞠 przedstawi t jedno, kiedy modli si za Swoich uczni闚, „aby byli jedno jak Ty, Ojcze, i Ja jedno jestemy” (Jana. 17:11, 21, 22). Najwidoczniej Mistrz nie modli si, aby Jego uczniowie stali si jedn osob, ale a瞠by wszyscy stali si jednej myli, jednego serca, jednego usposobienia przez swoj wierno i pos逝sze雟two wobec S這wa i Ducha Bo瞠go. A ta jedno, owiadczy On, by豉 taka, jaka panowa豉 pomi璠zy Niebieskim Ojcem a Nim. Zarzuciwszy prostot nauk Jezusowych i Aposto堯w, niekt鏎zy przechodzili w skrajno twierdz鉍, i Jezus by Swoim w豉snym Ojcem; 瞠 wyra瞠nia Ojciec, Syn i Duch wi皻y wszystkie odnosi造 si do jednej osoby, kt鏎a ujawni豉 si ludzkoci w trojaki spos鏏 odpowiadaj鉍y tym mianom – jeden B鏬 w trzech ujawnieniach. Inni przyj瘭i jeszcze inny pogl鉅 i utrzymywali, jakoby Ojciec, Syn i Duch wi皻y byli trzema Bogami, kt鏎zy operowali jako jeden. W miar tego jak te niebiblijne ludzkie teorie si przyjmowa造, wytwarza造 one zamieszanie. Na pytanie jak trzy osoby logicznie mog造 by jedn osob i jak jedna osoba mog豉 by trzema osobami r闚nymi pod wzgl璠em chwa造 i mocy, to rzecz naturalna, i odpowiedzi nie mo積a by這 otrzyma. Po czym znaleziono niby wym闚k: „Jest to wielka tajemnica, kt鏎ej nikt nie mo瞠 wyjani”.

Nie powinno nas dziwi, kiedy mamy znajomo ustroju ludzkiej natury, 瞠 tym skrajnym zapatrywaniom przeciwstawiono inne przeciwnej skrajnoci i niekt鏎zy utrzymywali, i Jezus by zwyczajnym cz這wiekiem; 瞠 zrodzony zosta jak inni ludzie, 瞠 J霩ef by Jego ojcem itd. Z tego pojmujemy niebezpiecze雟two jakiegokolwiek zbaczania od cis造ch nauk S這wa Bo瞠go.

Nie potrzeba chyba m闚i Badaczom Pisma wi皻ego, 瞠 niema nic w Biblii, co by m闚i這 o troistoci Bog闚. Jest tylko jeden ust瘼 w Pimie cytowany na udowodnienie Tr鎩cy (1 Jana 5:7,8); nigdy nie jest cytowany przez scholastyk闚, bo wszyscy oni wiedz, i zosta przekszta販ony, kilka s堯w dodano w si鏚mym stuleciu, kt鏎e nie znajduj si w 瘸dnym r瘯opisie Nowego Testamentu wczeniejszej daty. I te dodane s這wa czyni to twierdzenie ca趾owicie niedorzecznym.

Je瞠li si zwr鏂icie w swych Bibliach do tego ust瘼u, to mo瞠cie wykreli sfa連zowane s這wa jak nast瘼uje w wierszu si鏚mym: „Albowiem trzej s, kt鏎zy wiadcz na Niebie, Ojciec, S這wo, Duch wi皻y, a ci trzej jedno s”, a w wierszu 鏀mym s這wa: „A trzej s, kt鏎zy wiadcz na ziemi”.

Po takim usuni璚iu sfa連zowanych dodatk闚, po takim usuni璚iu z cennej maci jadowitej muchy fa連zu, kt鏎a zosta豉 tam wrzucona w tym w豉nie celu uwiedzenia, a poniewa nie znajdzie si gdzieindziej w Pimie, co by doda這 kolorytu tej doktrynie tr鎩cy – przeto b璠ziecie mogli odczyta t cz S這wa Bo瞠go w jego czystoci i prostocie. Wtenczas rola jego „tajemniczoci” przepadnie na zawsze. W zupe軟ej zgodnoci z ca章 Bibli b璠zie zatem owiadczenie: „My mamy jednego Boga, Ojca, z kt鏎ego wszystko i jednego Pana Jezusa Chrystusa przez kt鏎ego wszystko, a my przeze” (1 Kor. 8:6). Jak niedorzecznie ust瘼 czyta si w naszym potocznym t逝maczeniu, gdy si m闚i, i Ojciec i Syn i Duch wi皻y wiadcz na Niebie, i Jezus jest Synem Boga!

Czyste S這wo Bo瞠 przedstawia po prostu i pi瘯nie fakt, 瞠 Wielki Stw鏎ca, Ojciec wszelkiej 豉skawoci jest Panem Bogiem; i 瞠 On ma Jedynego Sp這dzonego Syna, kt鏎y ma by nadto Zbawicielem, czyli Wybawc wszystkich z rodu Adamowego, ch皻nych do przyj璚ia 豉ski Bo瞠j w Nim postanowionej. I 瞠 jest jeden Duch wi皻y, „duch Prawdy,” „Duch M鉅roci”; „duch zdrowego rozs鉅ku,” duch mocy, energii, woli, zmys Ojcowy – kt鏎y jest tak瞠 duchem Syna i kt鏎y musi by te duchem, usposobieniem, zmys貫m, wol wszystkich tych, kt鏎zy teraz przychodz do Ojca jako synowie adoptowani, kt鏎e jest w Chrystusie Jezusie.

JEDYNIE SPΜDZONY UCZCZONY

Przed rozpocz璚iem stworzenia Bo瞠go, przedtem nim Jedyny sp這dzony z Ojca sta si Alf Stworzenia, Ojciec mia ju przecudne zamys造 w Sobie samym odnonie ca貫go Jego wielkiego Planu co do wieczystej przysz這ci. Obejmowa這 to ten wiat i ludzko i dopuszczenie na grzech i odkupienie cz這wieka od grzechu i jego kary, przywr鏂enie, jakie ma by dokonane przez Kr鏊estwo Mesjasza i wietne dzie這 wiecznoci w dalszych stworzeniach w jednym wiecie po drugim.

Lecz, jak nasz Mistrz owiadczy, te rzeczy Ojciec zatrzyma w Swej w豉snej mocy – w Swym w豉snym r瘯u. Nie wyjawi On ich anio這m, ani nawet Swojemu serdecznie umi這wanemu „Jednorodzonemu Synowi”. Widzielimy, jak ten sekret Boski, Boski zamys, by symbolicznie przedstawiony w ksi璕ach w r瘯u Pana, jak jest wyobra穎ny w Objawieniu (Obj. 5:1). Widzielimy, 瞠 to objawienie by這 dor璚zone Barankowi, Jednorodzonemu, potem jak zosta ju zabity – po jego powi璚eniu w Jordanie, a w ca貫j pe軟i swej po Jego mierci na Kalwarii, kiedy wst雷i na Wysokoci, uwielbiony na prawicy Ojcowej dostojnoci. – (Dz. Ap. 2:32, 33).

Ale nim Logos sta si cia貫m, nim podj像 si On by Odkupicielem cz這wieka, Niebieski Ojciec przedstawi Mu wspania章 propozycj, poinformowa On Syna, i ma plan, ksi璕i i 瞠 wykonanie go ma by powierzone Temu, kt鏎y oka瞠 si godnym, przez okazanie Swej wiernoci wobec woli Bo瞠j.

Czytamy, 瞠 B鏬 zes豉 Swego Jednorodzonego Syna na wiat, ale nie mamy rozumie z tego, jakoby przyszed On z rozkazu Boskiego, kt鏎emu odm闚ienie oznacza這by Boskie niezadowolenie i Jego w豉sne poni瞠nie. Przeciwnie, rozumiemy spraw jasno, gdy s逝chamy owiadczenia Aposto豉. Owiadcza On, i Mesjasz opuci chwa喚, jak mia z Ojcem, zanim by wiat i poni篡 Samego Siebie do wzi璚ia na si postaci cz這wieka, a nast瘼nie ofiarowa Siebie Samego a do mierci a wszystko to z powodu radoci, jak Mu przedstawi Ojciec. A rado przedstawiona Logosowi by豉 taka:

(1) 疾 w ten spos鏏 m鏬豚y s逝篡 Niebieskiemu Ojcu Jego 豉skawym zamiarom.
(2) Aby m鏬 wybawi ludzko ze stanu grzechu i mierci, w kt鏎y wszystka zosta豉 pogr嘀ona przez Ojca A dama jeden czyn niepos逝sze雟twa.
(3) W dodatku otrzyma On obietnic czci i wyr騜nienia w Kr鏊estwie Mesjasza, przez kt鏎e ludzko ma by b這gos豉wiona i podniesiona.

(4) Obiecan mia specjaln klas Oblubienicy. jaka mia豉 by wybrana z por鏚 odkupionego rodu ludzkiego – klas maj鉍 Jego w豉sne usposobienie wiernoci ku Bogu i ku sprawiedliwoci i wiern a do mierci – kt鏎a by jak On Sam by豉 wywy窺zona w G堯wnym Zmartwychwstaniu z ziemskiego do Niebieskiego stanu, daleko ponad ksi瘰twa i moce i wszelkie imi, jakie jest.

(5) Obiecane mia, i Jego w豉sne osobiste wyr騜nienie by這by na ca章 wieczno uczestnictwo w przymiotach Boskiej natury; 瞠 posiada豚y On nie tylko s豉w i cze, ale tak瞠 odziedziczone 篡cie, niemiertelno, nieskazitelno. – (Jana 5:26; 砰d. 1:1, 3).

Dla tej radoci opuci On Swoj chwa喚, sta si cia貫m, z這篡 w ofierze Swoje ziemskie 篡cie a podniesiony z umar造ch, wszed w Swoj obiecan rado. Odt鉅 oczekuje On na dope軟ienie si Kocio豉, Jego Oblubienicy, cz這nk闚 Jego Cia豉, maj鉍 zapewnienie, i kiedy Ojciec da. Mu narody w dziedzictwo i najdalsze czci ziemi za Jego osiad這, to b璠zie On m鏬 zwi頊a Szatana, pogn瑿i grzech i podnie grzesznika, a wiekuisty porz鉅ek wyprowadzi z ziemskiego zamieszania przez wyg豉dzenie wiadomych grzesznik闚.

B笉 A NIE B笉

Jak wszyscy scholastycy biblijni wiedz, s這wo elohim w Starym Testamencie hebrajskim jest w liczbie mnogiej. Tak czytamy w (1 Moj.) „Rzek zatem Elohim [Bogowie]: Uczy闓y cz這wieka na wyobra瞠nie nasze”. To najzupe軟iej w豉ciwie odnosi mog這by si do Niebieskiego Ojca i Niebieskiego Syna, w pe軟ej zgodnoci z naszym tekstem. „Bez Niego [Logosa] nic si nie sta這, co si sta這”. S這wo Elohim oznacza, dos這wnie, mocny, pot篹ny, wielki. Rzecz naturalna, i w豉ciwym by這by uwa瘸 Logos za mocne, wielkie, pot篹ne, jako czynnego reprezentanta Wszechmog鉍ego, Onego Pana, kt鏎y jest tak瞠 nazywany pot篹ny, Elohim.

To s這wo elohim nie tylko jest u篡wane odnonie do Niebieskiego Ojca i Jego Niebieskiego Syna, ale jest tak瞠 u篡wane odnonie do anio堯w, jako pos豉鎍闚 Bo篡ch i Chrystusowych, mocnych do czynienia woli Bo瞠j (Ps. 8:5) „Uczyni貫 go [cz這wieka] ma這 mniejszym od Anio堯w [elohim]”. Zauwa盧ie te dalej, i to s這wo elohim u篡wane jest odnonie do ludzi, kiedy byli nauczani przez Boga i czynni, jako Boga reprezentanci to byli mocnymi, czyli elohim. Tak czytamy o siedemdziesi璚iu s璠ziach Izraela, naznaczonych przez Moj瞠sza: „Przywiedzie go pan jego do s璠zi闚 [elohim]”. – (2 Moj. 21:6).

Podalimy bardzo dos這wny przek豉d naszego cytatu. Jako badacze Biblii nie bylimy w przesz這ci dostatecznie krytycznymi przy naszym studiowaniu S這wa Bo瞠go; ale teraz, z opatrznoci Boskiej, mo磧iwe jest nawet dla tych, kt鏎zy nie maj najmniejszej znajomoci greckiego i hebrajskiego, dok豉dnie zrozumie tre Pisma.

Nasz tekst w zwyk貫m polskim t逝maczeniu mylnie oddaje prawdziw myl orygina逝; ale tak jak podalimy, to sprawa jest tak prosta i jasna, i nawet dziecko mo瞠 go zrozumie. Pan B鏬 jest od wieku a na wieki i nie mia pocz靖ku. Logos mia這 pocz靖ek – Ono Samo by這 pocz靖kiem. „Na pocz靖ku by這 S這wo [Logos] a S這wo [Logos] by這 Bogiem”. By On pot篹ny, pocz靖ek stworzenia, Pierwsze i Ostatnie Stworzenie Boga, Wszechmog鉍ego, „z kt鏎ego, przez kt鏎ego i w kt鏎ym s wszystkie rzeczy”.

Wszystka cze, godno i ub鏀twienie przynale積e jest w pierwszym rz璠zie wielkiemu Ojcu wiat這ci; i na, Niego Jezus zwr鏂i uwag Swych wyznawc闚, powiadaj鉍: „Wy tedy tak si m鏚lcie; Ojcze nasz, kt鏎y jest w niebiesiech! wi耩 si imi twoje”(Mat. 6:9). Zawsze zatem jest rzecz wybitnie w豉ciw w najwy窺zym znaczeniu s這wa, by nasze mod造 wznosi造 si do „Wszelki datek dobry i wszelki dar doskona造 z g鏎y jest, zst瘼uj鉍y od Ojca wiat這ci”(Jak.1:17).

Upodoba這 si Ojcu tak zaszczyci Swego Pierworodnego Syna i tak nagrodzi Jego wierno a do mierci i uczyni Go g這w we wszystkich rzeczach nad Kocio貫m, kt鏎y jest Jego Cia貫m, i jest szczeg鏊nie w豉ciwym, a瞠by, m闚i鉍 j瞛ykiem Mistrza: „Wszyscy czcili Syna, tak jako czcz Ojca” (Jana 5:23). Nie powinni jednak czci Syna zamiast Ojca; bo ten Ostatni powiada: „Chwa造 mojej nie dam innemu”(Iz. 42:8). Wywy窺zony Chrystus ma by czczony, nawet, ub鏀twiany, poniewa Ojciec wysoko Go wyni鏀.

Co wi璚ej, jest jeszcze specjalna przyczyna dlaczego wszyscy, kt鏎zy uznaj Jezusa, jako Odkupiciela wiata, powinni tak瞠 uzna za w豉ciwe po章czy Go razem z Ojcem w swych mylach i w swych mod豉ch. A to dlatego, 瞠 – z Boskiego naznaczenia – jest On Kocio豉 Or璠ownikiem u Ojca – Tym, przez kt鏎ego jestemy przyjemni Bogu. I tak u wiata w przysz這ci, w ci鉚u Kr鏊owania Mesjasza, r闚nie b璠zie to w豉ciwe, bo w tym czasie b璠zie On Porednikiem wiata, stoj鉍ym pomi璠zy Bogiem i ludmi, a przez Swoje Porednicze Kr鏊estwo podniesie On ludzko z grzechu i poni瞠nia i mierci, z powrotem do rzeczywistego usprawiedliwienia i harmonii z Bogiem.

SM-491 – 498
Brzask 09/1935 str. 135-137

Do g鏎y